Եթե կարծում եք, թե Հայաստանը միայն կանաչ սարեր ու անտառներ են, ուրեմն դեռ չեք եղել Գոռավանի արգելավայրում: Սա Արարատյան դաշտում՝ Արարատ լեռան դիմաց գտնվող իսկական կիսաանապատ է՝ ավազե թմբերով ու էկզոտիկ բնությամբ։
Այստեղ ապրում են միայն այս տարածքին բնորոշ (էնդեմիկ) և երաշտին դիմացող բույսեր, հազվագյուտ սողուններ ու ավազային միջատներ։ Սա հրաշալի ուղղություն է թե՛ բնության գիտակների, և թե՛ բոլոր նրանց համար, ովքեր ցանկանում են բացահայտել Հայաստանի բնության զարմանալի բազմազանությունը։
Այստեղ ամենահայտնի «բնակիչը» շատ հազվագյուտ մողես է՝ պարսկական կլորագլուխը (գիտնականներն այն անվանում են Phrynocephalus persicus)։ Այն նման է փոքրիկ, բարկացած դինոզավրի։ Անապատի ուժեղ շոգից փրկվելու կամ թռչուններից թաքնվելու համար մողեսը մի զարմանալի բան է անում՝ արագ շարժում է մարմինը կողքից կողք և ընդամենը մի քանի վայրկյանում մտնում փափուկ ավազի մեջ՝ ամբողջովին անհետանալով։
Այստեղ եղանակը շատ ծայրահեղ է։ Ամռանը օդը տաքանում է մինչև 42 °C (108 °F), իսկ ձմռանը սառչում է մինչև -25 °C (-13 °F)։
