Դիլիջանի ազգային պարկը գտնվում է Հայաստանի հյուսիս-արևելքում՝ հիմնականում Տավուշի մարզում, իսկ փոքր հատվածներով տարածվում է նաև Լոռու և Գեղարքունիքի մարզերում։ Ներկայում պարկի տարածքը կազմում է 33765 հա։
Տարածքը ձգվում է մոտ 1070–2900 մ բարձրությունների միջև և ներառում է անտառային լեռնալանջեր, գետահովիտներ, ժայռային հատվածներ, լճեր և մարգագետիններ։
Այս տարածքի պահպանությունն սկսվել է դեռ 1958 թվականին, երբ ստեղծվել է Դիլիջանի պետական արգելոցը։ Հիմնական նպատակներից էր այստեղի հաճարենու և կաղնու անտառների, ինչպես նաև հազվագյուտ ու ռելիկտային բուսականության պահպանումը։
Պարկի գլխավոր արժեքը բնական անտառներն են։ Այստեղ հաշվառված է շուրջ 1150 բարձրակարգ բուսատեսակ, որոնցից 17-ը ներառված են Հայաստանի Կարմիր գրքում, իսկ 14-ը տարբեր մակարդակի էնդեմներ են։ Բնորոշ անտառների հիմնական ծառատեսակներից են արևելյան հաճարենին, վրացական կաղնին և խոշորառէջ կաղնին։
Անտառների միջով հոսում են Աղստևն ու նրա մի շարք վտակներ, իսկ ջրային կարևոր տարածքներից առանձնացվում են Պարզ և Գոշի լճերը։ Երկու լճերը, Հաղարծնի հաճարենու անտառները, Խաչարձանի կաղնուտները, սոճուտներն ու Աղավնավանքի կենու պուրակը պարկի կենսաբազմազանության համար հատկապես կարևոր էկոհամակարգեր են կազմում։
Կենդանական աշխարհը նույնպես բազմազան է։ 2022 թվականի ուսումնասիրության մեջ պարկի համար նշվում է 286 ողնաշարավոր կենդանատեսակ, այդ թվում՝ շուրջ 190 թռչուն և 55 կաթնասուն։ Խոշոր կաթնասուններից մշտադիտարկման հիմնական տեսակներ են գորշ արջը, եվրոպական լուսանը, մոխրագույն գայլը, այծյամն ու վայրի խոզը։
