Բերդավան ամրոցը գտնվում է Տավուշի մարզում՝ Բերդավան գյուղից մոտ 1 կմ արևելք, Կողբաջուր գետակի աջ կողմում բարձրացող եռանկյունաձև բլրի վրա։ Ամրոցը թվագրվում է XVII–XVIII դարերով։ Հուշարձանը երկար ժամանակ հայտնի է եղել Ղալինջաքար անունով։
Ամրոցի կառուցման թվականը որևէ արձանագրությամբ հայտնի չէ։ Ամրոցի մասին միակ գրավոր վկայությունը 12-րդ դարի վրաց անանուն հեղինակն է հայտնում։ Ըստ այդ վկայության, ամրոցը սելջուկներից ազատագրել է Դավիթ Շինարար թագավորը 1123 թվականին, իր արշավանքներից մեկի ժամանակ։
Ամրոցը ձվաձև է, ավելի շուտ ուղղանկյունի մոտեցող հատակագծով ամրոց, որը ձգվում է արևելքից արևմուտք։ Միակ մուտքը եղել է արևմտյան կողմից։
Բերդավան ամրոցն ամրոցն ամենայն հավանականությամբ ունեցել է երկրորդ հարկ, որի հատակը չէր պահպանվել։
Պարիսպները կազմում են եռանկյունաձև փակ տարածություն և ուժեղացված են արտաքինից դուրս եկող կիսաշրջանաձև աշտարակներով։ Տարբեր նկարագրություններում հաշվվում է տասնմեկ աշտարակ։ Պարիսպների հաստությունը մոտ 1.2 մ է, իսկ բլրի թեքության պատճառով աշտարակների բարձրությունը տարբեր է՝ մոտ 5.5-ից մինչև 10.5 մ։
Բերդավանի շրջակայքում նաև հիշատակվում են միջնադարյան եկեղեցիներ և X–XIV դարերի խաչքարերով գերեզմանոց։